صداقت ، امانت ، عبادت ، اطاعت ، ورع ، تقوا ، نورانيّت حقيقت و . . . همه و همه اوصافى هستند كه ظرفى جز وجود اين موجود خاكى كه روح از عالم پاك دارد ، ندارند . خضر نبوّت ، ولىّ و والى ملك امامت ، خورشيد واقعيّت ، شمس عزّت ، ابر رحمت ، داروى مغفرت ، جملگى در پى انسان و در جستجوى اويند . او را در طور معانى طورى ديگر و در سرزمين محبّت مرحله‌اى ديگر و در قدم صدق جايى ديگر و در نقش بندگى سيرى ديگر است كه جنّ و ملك را اينچنين از جانب محبوب نصيبى نيست ! از نظر ظاهر موجودى است ناسوتى ، ولى وى را استعدادى است لاهوتى كه با كمك جبرئيل عشق به معراجى روحانى مىرود كه از سير و سفرش و مقام و قدرتش تملّك ملك معنا ، انگشت تحيّر به دندان مىگيرد . او مىتواند در سلوكش به سوى معشوق حقيقى از مقام ظاهر بگذرد و به مملكت باطن درآيد و در درياى فناء فى اللَّه غرق شود و براى ابد در حريم عشق دوست ، مست و مدهوش افتد . انسان را لياقتى است كه بر اثر آن لياقت در ملك اعظم عبادت راه است و او را توانى است كه مىتواند تاج ولايت حق بر سر جان گذارد . اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا » « 1 » خدا سرپرست و يار كسانى است كه ايمان آورده‌اند . او را مقامى است كه جنّ و ملك از به دست آوردنش عاجزند كه اين مقام را مىتواند به شرط خروج از ظلمات و ورود به منطقهء نور به اذن حضرت معبود به دست آورد :

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 257 .